میلگرد بستر و انواع آن

۳۹ بازديد
استفاده از میلگرد بستر یا آرماتور بستر یکی از روش‌های پرکاربرد برای تقویت دیوارها است. در دیوارهای بلوکی، اتصال میلگردها به نحوی صورت می‌گیرد که نیروهای جانبی و جابه‌جایی نسبی طبقات بر عملکرد دیوار تأثیر محدودی داشته باشند و اتصال آن به سازه با امکان حرکت دیوار معین شود.
طراحی این آرماتورها به صورت دو طرفه بوده و از میلگردهایی با ضخامت 4 میلی‌متر و خاصیت ضدخوردگی تشکیل شده‌اند. اتصال آرماتورها به وادارهای کناری دیوار منجر به ایجاد یکپارچگی در رج‌های دیوار می‌شود که استحکام بالایی دارند و در برابر زلزله مقاومت مناسبی ارائه می‌دهند. شکل ظاهری این آرماتورها به نحوی است که به یک ساختار نردبانی شبیه است و با روش جوشکاری با یکدیگر اتصال می‌یابند. برای ایجاد اتصال کامل و محکم بین میلگرد و دیوار، از ملات بستر استفاده می‌شود.
انواع میلگرد بستر
در وضعیت کلی بر حسب قرارگیری مفتول میانی، دو نوع از این آرماتور وجود دارد که عبارتند از:
  1. میلگرد بستر خرپایی: در صورتی که مفتول وسطی به شکل 7 و 8 باشد، از نوع خرپایی است.
  2. میلگرد بستر نردبانی: در صورتی که به شکل عمود بر مفتول‌های طولی باشد، از نوع نردبانی است.

برای کسب اطلاعات بیشتر به سایت آکادمی عمران مراجعه کنید.

نمای کامپوزیت و انواع آن

۳۳ بازديد

نمای کامپوزیت یک روش نوین و مدرن برای اجرای نمای ساختمان است که از ورق آلومینیوم کامپوزیت ساخته شده است. این ورق‌ها دارای دو لایه آلومینیوم با لایه مرکزی از چنس پلی اتیلن و پوشش PVDF یا FEVE هستند، که با ضخامت حدود 4 میلی‌متر، شامل 0.5 میلی‌متر آلومینیوم به هر سمت و 3 میلی‌متر لایه میانی است.

نما کامپوزیت ابتدا در آلمان معرفی شدند، اما به دلیل کیفیت نامناسب و محدودیت‌های اجرایی در آغاز توجه زیادی به خود جلب نکردند. ابعاد متداول برای این پنل‌ها شامل 3.2×1.25 و 2.44×1.22 متر است و تولید آنها با عرض 1 تا 1.6 متر و طول تا 4 متر انجام می‌شود. با این وجود، نمای کامپوزیت به دلیل ظاهر زیبا، سبکی، و مقاومت در برابر شرایط مختلف جوی، به یک گزینه محبوب برای زیبایی و عملکرد ساختمانی تبدیل شده است.

کاربرد نمای کامپوزیت

پنل‌های کامپوزیت امکان استفاده در داخل و خارج ساختمان را فراهم می‌کنند و برای انواع مکان‌ها و برنامه‌های مختلف قابل استفاده هستند. این پنل‌ها می‌توانند در مکان‌های مختلفی نظیر:

- ویلا و ساختمان‌های مسکونی

- دکوراسیون داخلی سازمان‌ها و مکان‌های عمومی

- ایستگاه‌های مترو، فرودگاه‌ها و ترمینال‌های مسافربری

- فروشگاه‌ها و مجتمع‌های تجاری

- مساجد و اماکن مذهبی

- هتل‌ها و مراکز اقامتی

- بدنه ماشین‌آلات صنعتی و خودروها

- تابلوهای تبلیغاتی و نمایشگاه‌ها

- پارتیشن‌ها و تقسیم‌کننده‌ها

- سقف‌های جعلی

- بیمارستان‌ها و مراکز درمانی

- پمپ‌های بنزین و ایستگاه‌های خدمات خودرو

به‌طور کلی، از پنل‌های کامپوزیت در انواع اماکن و برنامه‌های مختلف با اهداف متنوعی استفاده می‌شود.

برای اطلاعات بیشتر به سایت آکادمی عمران مراجعه کنید.

با تیرچه پیش تنیده بیشتر آشنا شوید

۴۱ بازديد
تیرچه پیش تنیده یک نوع سازه بتنی است که قبل از بارگذاری، با استفاده از مفتول‌های سیمی به صورت پیش تنیده ساخته می‌شود. این مفتول‌ها به صورت استرند در کنار هم قرار داده می‌شوند و با تنیدن آن‌ها، کابلی ایجاد می‌شود که به عنوان تقویت‌کننده در سازه‌های بتنی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
این نوع تیرچه باعث افزایش مقاومت کششی المان‌های بتنی می‌شود و امکان استفاده از آن‌ها در دهانه‌های بلند را فراهم می‌کند. به این ترتیب، تیرچه پیش تنیده قبل از بارگذاری قادر است تا مقاومت لازم برای مقابله با تنش‌های کششی که بعدا ایجاد می‌شود، فراهم کند و سازه را در برابر خطر شکستگی و نقصان محافظت کند.
انواع تیرچه های پیش تنیده
تیرچه‌های پیش تنیده معمولا در متراژهای مختلفی ساخته می‌شوند و انواع خاصی ندارند، اما تیرچه‌های پیش تنیده شامل دو نوع روش برای اعمال نیروی پیش تنیدگی هستند.
روش اول پیش تنیده پیش کشیده است که در آن مفتول‌ها قبل از بتن ریزی در موقعیت خود قرار می‌گیرند و سپس تحت کشش قرار می‌گیرند. بعد از رسیدن بتن به مقاومت مطلوب، سیم‌ها رها می‌شوند و بتن تحت فشار قرار می‌گیرد.
روش دیگر پیش تنیده پس کشیده است که در آن سیم‌ها در جای خود قرار می‌گیرند و بتن ریزی انجام می‌شود. بعد از رسیدن بتن به مقاومت معین، سیم‌ها کشیده می‌شوند. در این روش از غلاف و گروت برای ایجاد یکپارچگی بین فولاد و بتن استفاده می‌شود. انجام تیرچه‌های پیش تنیده با روش‌های مختلف، به عنوان یکی از روش‌های پیشرفته و کارآمد در ساخت و سازها محسوب می‌شود. بدیهی است جهت اجرای تیرچه بتنی پیش ساخته از روش پیش تنیده پیش کشیده استفاده می‌شود.
توجه داشته باشید که روش پیش تنیده پس کشیده با پس تنیدگی متفاوت است. در پس تنیدگی پس از اعمال بارگذاری زمانی که قسمت زیرین تحت کشش است، باز هم این کابل‌ها کشیده شده و رها م شوند.
منبع: سایت آکادمی عمران