اتصال ستون به بیس پلیت (صفحه ستون) به دو نوع اصلی تقسیم میشود:
1- اتصال گیردار: این نوع اتصال برای انتقال لنگر خمشی پای ستون به فونداسیون استفاده میشود و نیاز به ورقهای سختکننده (استیفنر) دارد. در پروژههای ساختمانی معمولاً از این نوع اتصال استفاده میشود.
2- اتصال مفصلی: در این نوع اتصال، ستون به بیس پلیت فقط با استفاده از نبشی متصل میشود و سختکنندهها نیازی نیست.
روشهای نصب بیس پلیت
- نصب در کارخانه: در این روش، بیس پلیت توسط جوش نفوذی به ستون متصل شده و سپس به کمک میل مهارهایی که از قبل در فونداسیون کار گذاشته شدهاند، به پی متصل میشود. این روش برای ساختمانهای با ستونهای سبک و تعداد بالا یا تیرهای برق مناسب است.
- نصب در محل پروژه: این روش به دو شکل انجام میشود:
- نصب موقت بیس پلیت: بیس پلیت در تراز مناسب روی پی نصب شده و پس از بتنریزی فونداسیون، ستون به کمک بولتهای کار گذاشته شده بر روی بیس پلیت سوار میشود.
- استفاده از شابلون: شابلونها برای تعیین مکان دقیق صفحات ستون پیش از بتنریزی در محل قرار میگیرند. پس از بتنریزی، شابلونها برداشته شده و بیس پلیت با بولتهای پیشموجود به پی متصل میشود.
این مراحل به طور کلی اطمینان حاصل میکنند که اتصال ستونها به فونداسیون به شکل ایمن و مؤثری انجام میشود.
منبع: سایت آکادمی عمران
- ۰ ۰
- ۰ نظر